اولین سامانه هوشمند برنامه ریزی مطالعاتی مدارس و مراکز آموزشی
021-66562782

چرا درس نگار

برنامه ریزی های دستی و سنتی به دلیل زمانبر بودن، پیچیدگی های خاص شخص سازی برنامه و هم چنین عدم دقت آن در برنامه های برای بیش از چند صد نفر، مشکلات زیادی را به همراه دارند. درس نگار با کامپیوتری کردن و ترکیب الگوریتمهای نرم افزاری با دانش یادگیری، مطالعه و برنامه ریزی موفق شده است مشکلات برنامه ریزی در سطح فردی و کلان را حل نماید.

اگر بخواهیم انواع برنامه ریزی های دستی را معرفی کنیم به چنین دسته بندی کلی می رسیم:

انواع برنامه ریزی های درسی:

۱- برنامه های کلی بر مبنای سرفصلهای جزئی:

در این شکل از برنامه ریزی ها که بیشتر برای آزمونهای آزمایشی به کار می رود یک برنامه راهبردی کلی طرح ریزی می شود که در آن برای بازه های زمانی خاصی سرفصلهای دروس معرفی می گردد و عملا عنوان نمی شود که چه مقدار مطالعه برای پوشش دهی این سرفصلها مورد نیاز است و یا اینکه در هر روز چه مقدار از مطالب باید خوانده شود. برنامه های دوره و مرور آنها در ابتدا بی اهمیت است و در اواخر برنامه به صورت بسیار فشرده گنجانده می شود که به دلیل حجم بالای آن عملا کارسازی خود را از دست می دهد. حسن این برنامه در این است که برای تعداد زیادی از افراد طرح ریزی می شود ولیکن بزرگترین ایراد آن این است که به هیچ عنوان براساس ویژگیهای رفتاری و شرایط مطالعاتی افراد طرح ریزی نمی شود. یکی دیگر از بزرگترین ایرادهای این برنامه ریزی این است که چون پارامترهای شخصیتی فرد را در نظر نمی گیرد نمی تواند به آنالیز اتمام دروس و فاز بندی های دقیق زمانی بپردازد. این برنامه ها به دلیل نداشتن انعطاف لازمه چندان مورد استقبال واقع نمی شوند و فقط به خاطر وجود خود آزمونهاست که در بازار رونق دارند.

۲- برنامه های کلی بر مبنای ساعت:

در این شکل از برنامه های دستی، به فرد گفته می شود که انقدر ساعت درس فلان را مطالعه کن و انقدر زمان برای مرور بگذار. در این برنامه ها به هیچ عنوان سرفصلهای جزئی روزانه متناسب با زمان مطالعه ارائه شده مطرح نیست و یا اگر مطرح است به صورت کلی و برمبنای یک هدفگذاری کلی در پایان هفته یا ماه، سرفصلها معرفی می گردد. در اینجا به دلیل کلی گویی سرفصلها و جزئی نگری ساعتها، باز هم نمی توان آنالیز دقیق از اتمام برنامه و ارزیابی آن دست یافت. ایراد دیگر این سیستم ها در کلافگی فرد می باشد که نمی داند واقعا در زمانی که صرف می کند حجم متناسبی را مطالعه می کند یا نه! شخصی سازی در این شکل از برنامه ها بیشتر بر روی زمان صورت می گیرد تا حجم مطالعه. تغییرات در برنامه ریزی در این شکل برنامه ریزی به سرعت اتفاق می افتد و انعطاف آنها بسیار بالاست. در این نوع برنامه ها نیز، برنامه مرور چندان شفاف نیست.

۳- برنامه های روزانه با ذکر سرفصل  و زمان:

می توان گفت یکی از دقیق ترین شکلهای برنامه ریزی می باشد که متاسفانه به دلیل پیچیدگی طراحی آن و زمانبر بودن آن، نمی توان برای تعداد زیادی از افراد این کار را انجام داد. از طرفی چون همه چیز به صورت دستی صورت می پذیرد نمی توان همه پارامترها را همزمان آنالیز کرده و دقت برنامه را بالا برد و یا اگر این آنالیز اتفاق افتد در انعطاف پذیری برنامه تداخل ایجاد می کند، زیرا هر بار مجبوریم تمامی آنالیزها را مجددا انجام دهیم و برنامه جدیدی بنویسیم. زمانبر بودن، پیچیده بودن و البته داشتن تخصص بسیار زیاد در زمینه برنامه ریزی از مشکلات این برنامه ها می باشد. کندی آنالیز و انعطاف پذیری آن و همچنین محدودیت تعداد نفرات در آن نیز یکی از بزرگترین ایرادات این شکل از برنامه ریزی می باشد. سختی طراحی برنامه دوره در این شکل از برنامه ریزی ها از دیگر مشکلات این سبک از برنامه ریزی است.

۴- برنامه ریزی های هفتگی مبتنی بر سر فصل و زمان:

در اینجا برنامه کلی هفتگی برای تعداد ساعت کلی هفته ارائه می شود. این شکل از برنامه، برنامه مناسبی است تنها برای برخی از افراد و پوشش دهنده سلیقه مطالعاتی همه افراد نمی باشد و از طرفی عدم تناسب شرایط هر فرد با میزان سرفصلها و زمان بسیار دردسرساز می شود. سطح شخصی سازی پایین در آن یکی از ایرادات این سیستم می باشد. نبود یک آنالیز منسجم، این ایراد را بزرگتر می کند. سرعت نسبتا بالای آن نسبت به حالت روزانه، این شکل از برنامه ریزی را برای برنامه ریز جذاب تر می نماید. برنامه دوره نامشخص نیز در این نوع برنامه ها از دیگر مشکلات می باشند.

برنامه ریزی هوشمند درس نگار علاوه بر این که تمامی سرفصلهای جزء به جزء را در قالب برنامه ای کاملا مدون ارائه می دهد بلکه ابزارهایی را در اختیار مشاور و برنامه ریز قرار می دهد که می توان به کمک آن ابزارها هر گونه شخصی سازی را برای هر فردی در کوتاهترین زمان و بالاترین دقت انجام داد و آنالیز تمامی شرایط را دریافت و تست نمود و سپس اقدام به برنامه ریزی کرد.

۵- برنامه ریزی های ماهیانه مبتنی بر سرفصلهای کلی و زمان جزئی:

این حالت مشابه برنامه ریزی هفتگی می باشد و فقط در فرمت ماهیانه صورت می گیرد. انعطاف پایین آن نسبت به برنامه هفتگی و سرعت بالاتر آن نسبت به برنامه هفتگی از ویژگیهای آن محسوب می شود. در این حالت نیز برنامه دوره به حدی کلی است که عملا در مقاطعی غیر قابل انجام می باشند.

چرا سیستم های برنامه ریزی در آنالیز کلی و جزئی برنامه ریزی نقص دارند:

برای آنالیز یک برنامه باید مواردی را مد نظر قرار داد که از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت است. مواردی مانند سرعت و قدرت یادگیری، تمرکز و به یادسپاری، شرایط سبک یادگیری، زمان مطالعه و نقاط قوت و ضعف. جمع کردن همه این عوامل در کنار یکدیگر و از طرفی تفاوت قائل شدن بین آنها با فرمولهای ریاضی باعث می شود تا نتوان آنالیز دقیق از زمان اتمام برنامه ریزی به فرد داد و در نتیجه آغاز و پایان و درصد پیشرفت خود برنامه ریزی بسیار مبهم است. در واقع تنها یک کامپیوتر می تواند چنین آنالیزهایی را بدون خطا و با سرعت زیاد انجام دهد.

در سیستم درس نگار اصل اولیه برنامه ریزی، آنالیز کلی و جزء و جزء برنامه ریزی می باشد.

چرا برنامه های مرور و دوره به این اندازه در برنامه ها کمرنگ می باشند:

فرآیند یادگیری جدای از فرآیند یادسپاری می باشد و عملا تفاوت این دو باعث می شود تا برنامه های مجزایی برای این دو فرآیند در نظر گرفته شود. انواع برنامه های دوره را می توان به انواع زیر تقسیم بندی کرد:

۱- برنامه دوره براساس یک روز معین و اعلام خواندن سرفصلهایی که در یک هفته مطالعه شده است: بزرگترین ایراد این سیستم این است که سرفصلهای خوانده شده در هفته های قبل کلا فراموش می شوند.

۲- برنامه دوره روزانه: بزرگترین ایراد این برنامه دوره این است که زمان برای دوره ارائه می شود اما سرفصلها در نظر گرفته نمی شوند و یا اعلام می شود که سرفصلهای قبلی دروس خوانده شوند. رفته رفته عملا فرصتی برای دوره باقی نخواهد ماند زیرا حجم مطالب بسیار زیاد می شود.

۳- برنامه دوره قبل از خواندن مبحث جدید: این یکی از بهترین شکلهای دوره است اما برای برخی درسها کاربرد دارد و برای بعضی درسها کاربرد ندارد. ایراد دیگر آن این است که حجم مطالب قبلی به جایی می رسد که عملا فرصتی برای دوره آنها قبل از مطالعه مبحث جدید باقی نمی ماند.

۴- مرور بعد از اتمام کل درس: در این حالت به دلیل این که دوباره کاری صورت می گیرد، عملا دوره، مفهومی ندارد و می توان آن را به بازخوانی کلی تعبیر نمود. زمانبر بودن آن یکی از ایرادات آن می باشد.

۵- مرور در انتهای هر ماه: فراموشی مطالب باعث تاثیرگذاری کمتر دوره خواهد شد.

در نظر داشته باشید که هر کدام از متدهای ارائه شده برای افرادی خاص بهترین روش می باشد. لزوما ایرادات عنوان شده را نمی توان به همه افراد بسط داد و این ایرادات کلی می باشند.

مرور در برنامه های هوشمند درس نگار جایگاه بسیار ویژه ای دارد به نحوی که براساس متد علمی و پذیرفته شده جهانی منحنی یادگیری، این برنامه دوره و مرور چیده شده است. در این متد با گنجاندن مرور در بازه های زمانی کاملا خاص به تناسب سختی و آسانی سرفصل و نوع یادسپاری فرد، مرورها انجام می شوند تا عملا نرخ فراموشی به کمترین میزان خود برسد.

چرا گنجاندن آزمونهای تعیین سطح، ارتقاء سطح و ارزیابی کننده در برنامه ها دشوار است:

عملا در سیستمهای با کیفیت برنامه ریزی، فرآیند آزمون در ابتدای برنامه ریزی برای تعیین سطح، در بازه های زمان مشخص برای ارزیابی پیشرفت فرد و در انتها برای ارزیابی کلی در نظر گرفته می شود. از آنجایی که فرآیند آزمون سازی به هنجار و استاندارد بسیار زمانبر است و عملا آنالیز نتایج فعلی با نتایج قبلی بسیار زمانبر است، بازه های آزمون طولانی در نظر گرفته می شود. در سیستم درس نگار، آزمونها دائما در حال طراحی و اجراست و نکته اساسی در این است که نتیجه این آزمونها برنامه ریزی را تغییر می دهد و فقط برای ارزیابی خود فرد نیست بلکه آزمونها اهرمی برای ارزیابی کیفیت برنامه ریزی می باشد. در واقع آزمون در سیستم درس نگار در دو جنبه کاربرد دارد: ۱- ارزیابی فرد ۲- ارزیابی کمیت و کیفیت برنامه ریزی.

با توجه به تمامی این ویژگیها به شما پیشنهاد می شود که درس نگار را به عنوان بهترین سبک برنامه ریزی مدرن تجربه کنید.

درخواست دموی پنل